Lato sprzyja kontaktom i ciekawym znajomościom.
Historyjka którą zaraz opowiem jest dość długa, a ja ani nie mam ochoty jej całej pisać, ani Ty pewnie jej czytać więc tam gdzie to mało istotne skrócę ją do minimum.
Praca w kuchni kantyny portowej, ma tę wielką zaletę że jest dosłownie dwustronna, tj. kuchnia mieści się w centrum budynku, z przodu jest część sklepowo-jadalna dla portowców, z tyłu część jadalna dla kierowców.
Po stronie kierowców pojawia się mnóstwo ludzi z krajów całego świata(również rodacy z Polski), co sprzyja nowym znajomościom. Bla bla bla tu trochę pominę.
Poznałem Anglika, kierowca, trochę handlarz samochodami. Po gadce szmatce o fotografii, moim hobby pewnego dnia opowiedział mi o studio swojej córki i jej męża, i tu również pominę informacje nie istotne.
Pewnego dnia zaprosił mnie do tego studia, podczas jakiegoś tam wielkiego festynu nad rzeką. Oczywiście się pojawiłem. Z kawą w ręku obejrzeliśmy studio - ale jakie studio (mało efektowne z wyglądu, ale istna maszynka do robienia pieniędzy, no i jakie wyposażenie, apple mac, bowensy, cyfrowa mamiya:)), przy okazji dowiedziałem się, że obecnie mój znajomy kierowca zarabia na sztuce! O!
Kupuje na "car boot sale" niedocenione niby dzieła i sprzedaje uwaga od 50 do nawet 500 razy drożej niż kupił. Gadka szmatka oglądamy studio i pojawia się profesjonalny kamerzysta, gadamy sobie o fotografii i filmowaniu, Pan kamerzysta po usłyszeniu rekomendacji od kolegi kierowcy świeci oczami, już mamy się rozejść kiedy pada pytanie "czy dałby mi Pan kilka wizytówek" oooops? Przecież ja nie mam wizytówek! Shit! Taka klęska, oczywiście skłamałem, że miałem tylko 5 ze sobą i wszystkie już rozdałem, więc słyszę "o jaka szkoda mam kilka par które szukają fotografa" k....a mać była szansa na zlecenie... dupa blada.
Maszerujemy dalej, kawa już letnia, prawie wypita, gadamy o promocji, kolega kierowca jakby zorientowany w sytuacji pewnym tonem daje mi słuszne rady: "Tomek strona www, wizytówka, flyer i socialising to podstawa, chłopie do roboty jeśli myślisz o tym poważnie", potakuje i idziemy dalej, dopada nas zięciu Pana kierowcy i jego towarzysz, szef okolicznego studio. I "de ja vu" znowu błyszczę w oczach zainteresowanego szefa studia i czuję się co najmniej jak bez języka i rąk, nie wiem co mam powiedzieć i co robić. Kolega kierowca wyciąga mnie z opresji i uśmiecha się. Rzucam kubek z resztką zimnej kawy(i tak mi nie smakowała) i spadam do domu.
Cały dzień czułem się beznadziejnie. Przez noc zamiast spać, zagoooglowałem badając co, jak i gdzie, po czym po krótkiej analizie doszedłem do prostego wniosku: k....a mać muszę się wziąć do roboty i zabrać za promocję własnej osoby, a więc koniecznie strona po angielsku na serwerach UK, koniecznie mnóstwo oryginalnych wizytówek, parę ulotek typu Z-card i najtrudniejsze, muszę bywać tam gdzie mam szansę na kontakty i zlecenia - pokazy, wystawy, wernisaże, szkolenia, darmowe promocje i prezentacje, uff sporo tego, ale powoli.
O mocy tych 4 elementów przekonał mnie lokalny fotograf, który dwa dni później otworzył studio na głównej ulicy w miasteczku w którym mieszkam. Z ciekawości wszedłem, najpierw obserwowałem (plik wizytówek zmniejszał się co 10 minut), potem pogadałem i wyszedłem... z jeszcze większą depresją :)
Czoło do góry i niebawem napiszę co dalej.
ps. tydzień później zięciu Pana kierowcy podsyła mi ciekawego maila, pisze co i gdzie i jak zrobić - tak informacyjnie w razie gdybym nie był lokalnie zorientowany i podaje adres pewnego studia, którego właściciel słynie z "mentoringu" i opieki nad młodymi talentami fotograficznymi. He he jest nadzieja!
